Het Kookboek voor Normale Kinderen

Het was hier even stil – verzin zelf een paar excuses met de woorden ‘werk’, ‘kind’ en ‘lui’ – maar dat wil niet zeggen dat mijn dochter geen eten heeft gekregen de voorbije maanden.

Mijn oproep voor gewone, haalbare recepten die tot de canon van elk doorsnee Vlaams gezin zouden moeten behoren, werd warm en overvloedig beantwoord. Ik probeer alles wat me leuk lijkt klaar te maken, dank voor je geduld. Inzendingen nog steeds welkom, hier lees je er alles over.

Het Kookboek voor Normale Kinderen bestaat intussen al uit:

Wordt vervolgd!

Fuck Granola

EN TOEN moest ze gezond eten. Ik beken: ik ben nog nooit om zes uur opgestaan om verse granola voor mijn dochter klaar te maken. Ik wist niet eens wat granola was, tot mijn beste vrienden het op een gemeenschappelijke vakantie aan hun kinderen voederden en ik het stiekem onder tafel googelde. Blijkt dat de halve westerse wereld zijn kinderen grootbrengt op een dieet van superfoods en veganistische natuurkost. Nou. Wij niet.

Lasse en co

Niet dat ik van slechte wil ben. Toegegeven, ik vind die hele door schaamte aangezwengelde cultuur van hardnekkig gezond eten maar niks. Het lijkt alsof mijn generatie er een sport van heeft gemaakt om bij elk bestanddeel van normale voeding een of ander modieus bezwaar te verzinnen. ‘We proberen chocolade zo lang mogelijk uit te stellen bij onze Lasse (want zo heet zo’n bakfietskind in mijn fantasie).’ Of: ‘Kinderen hebben echt geen vlees nodig om te overleven, hoor.’ En de ultieme eetlustbederver voor de bakkerszoon die ik ben: ‘Brood is vergif!’

2013-05-30-10-54-44
In mijn vrije tijd imiteer ik bekende boterhammen met choco.

 

Bull. Shit. Ik ben opgegroeid op een dieet van ongeveer alles wat nu niet meer mag van de Pascale Naessens van de dag, en ik ben géén door hart- en vaatziekten geplaagde randdebiel geworden. Als je de mening van sommige Studio Brusselluisteraars niet meetelt.

Beyond diepvriespizza

Maar het echte probleem is wellicht dat ik gewoon nooit heb leren koken. Pas op, ik heb best een goeie en nuttige opvoeding gehad. Maar ik kan me niet herinneren dat mijn grootmoeder of moeder, die drieëntwintig jaar lang elke dag keurig de traditionele voedingsdriehoek voor mijn neus hebben gezet, mij ooit hebben uitgelegd hoe je een omelet bakt. Nadat ik het huis uit was heb ik mezelf in leven gehouden met diepvriespizza, barbecue bij vrienden en het bedrijfsrestaurant van de VRT. Maar nu er een klein wezentje van mij alle bouwstenen moet krijgen om gezond en sterk op te groeien, is er meer nodig dan Dr. Oetker.

2016-09-04-12-51-17
Echte broccolisoep, zonder setdresser en topfotograaf? Ziet er zo uit. Mét peper en zout erin. Da’s zeker.

Dat lukt soms al aardig. Het is geen nouvelle cuisine, maar wel elke week lekkerder en gevarieerder. Ik reconstrueer door trial en error vooral de gerechten die mijn (groot-)ouders vaak klaarmaakten: spinaziepuree met worst, rijst met kip en ananas, verse broccolisoep met balletjes. We slagen er dankzij het Alpro-rek in de supermarkt zelfs in om Jasmijn lactose-arme kost voor te schotelen, want dat zorgt voor minder gedoe in haar pamper.

Niks is me daarbij heilig. Ik gebruik peper en zout. En boter. En eieren. En er zijn ook wel ‘s frietjes van de frituur, met een beetje mayo voor de fun. Jasmijn weet ook wat de woorden McDonald’s en Kinder betekenen.

Het Kookboek voor Normale Kinderen

Conclusie: goed koken voor je kind is niet makkelijk. Zeker niet als je allebei uit werken gaat, van nature geen keukenprinses bent, en je flipt wanneer je in het kookboek Chinese terminologie als ‘fruit de ui’ of ‘pocheer het ei’ tegenkomt.

Dus gaan jij en ik een deal sluiten. Jij krijgt mijn geheime recept voor de lekkerste (wellicht niet de gezondste) aardappelpuree die je kleintje ooit gegeten heeft. In ruil stuur jij me dat ene recept dat je zelf zo vaak voor je kind klaarmaakt dat je het kan dromen. Dat zo simpel is dat zelfs ik het snap. Liefst met weinig ingrediënten, en wat vals spelen met de diepvriezer of magnetron mag.  Kortom: realistisch koken, zonder schaamte, en voor dummies zoals jij en ik.

illu-puree
Ik kan geen hol koken, maar mijn puree is om kleine duimpjes en vingertjes bij af te likken.

Ik zal je recept zelf uitproberen, en indien goedgekeurd door Jasmijn komt het met jouw naam erboven op deze website. Zodat we samen een Kookboek voor Normale Kinderen krijgen. Je kan het hieronder posten, of naar me mailen op tom@entoen.be. Ook als je zoon Lasse heet of je zelf Pascale Naessens bent. Ik ben benieuwd!